ดวงอาทิตย์'s profileV.I.P.PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
October 14 เพื่อน กูขิวมึงวะคนเราเกิดมาไม่มีใครสามารถอยู่คนเดียวได้ แต่ต่างต้องพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันทั้งนั้น ยิ่งเรารู้จักคนมากเท่าใดก็ยิ่งเป็นคนกว้างขวางและจะเป็นประโยชน์แก่ตัวเราเองมากยิ่งขึ้นเท่านั้นความสำเร็จ
การมีเพื่อนจึงเป็นของจำเป็นที่สุด เราต้องพยายามรู้จักคนให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้โดยไม่ต้องเลือกว่าใครเป็นใคร แต่ว่าการคบเพื่อนนั้นย่อมมีทั้งคุณและโทษ ฉะนั้น จึงต้องระวังให้มาก 1 เพื่อนประเภทที่ ๑ ได้แก่ คนรู้จักกัน เพื่อนประเภทที่ ๒ ได้แก่ เพื่อนเล่น เพื่อนประเภทที่ ๓ เพื่อนแท้ ( หรือมิตร) คุณสมบัติของเพื่อนแท้นั้นควรมีดังนี้ คือ ๑. เป็นคนรักเพื่อน เวลาเห็นเพื่อนได้ดีก็ดีใจด้วย เวลาเห็นเพื่อนตกทุกข์ได้ยากหรือเจ็บไข้ได้ ป่วยก็สงสารและเป็นทุกข์แทน และพยายามหาทางช่วยเหลือทุกวิถีทาง ทั้งอาจยอมเสียสละให้ กันได้เมื่อถึงคราวจำเป็น ๒. ไม่เอาเปรียบคน ไม่เห็นแก่ตัว แต่เป็นผู้ยอมเสียสละและเห็นแก่ประโยชน์ของส่วนรวม ๓. มีใจเมตตากรุณา โอบอ้อมอารี ๔. มีวาจาอ่อนหวานนิ่มนวล และอ่อนน้อมกับคนทั่วไป ๕. พูดจามีศีลมีสัตย์ คือ พูดแต่ความจริงเชื่อถือได้ ไม่เหลวไหลเหลาะแหละ และต้องรักษาคำพูด ๖. มีความขยันหมั่นเพียรและมานะอดทน ๗. เป็นคนรักเกียรติของตน และทั้งเคารพในเกียรติของคนอื่น คือรู้จักเคารพยกย่องคนที่ควร เคารพ แต่ขณะเดียวกันก็ไม่ทับถมคนที่ทำผิดหรือคนชั่ว ๘. มีความหวังดีต่อมนุษย์ ๙. คอยชักนำเพื่อนให้ทำและคิดแต่สิ่งที่ดี กับคอยตักเตือนและกีดกันเพื่อนเมื่อ เห็นเพื่อนทำผิด คิดไม่ดี ๑๐. ไม่นินทาว่าร้ายคน ๑๑. ไม่อิจฉาริษยาและผูกพยาบาทคน ๑๒. มีความซื่อสัตย์สุจริต และกตัญญูรู้คุณคน ๑๓. ไม่ถือตัว ไม่ดูถูกเหยยีดหยามคนอื่นโดยเห็นคนอื่นเลวไปเสียหมด ๑๔. เป็นคนเสมอต้นเสมอปลายคือเคยเป็นอย่างไรก็อย่างนั้น ๑๕. มีความเคารพนบนอบต่อผู้ใหญ่ มีกิริยาสุภาพเรียบร้อยไม่แข็งกระด้าง ๑๖. ไม่เสียในเรื่องการเงิน คือ ต้องไม่เป็นคนชอบหยิบยืมเงินคนอื่นใช้ ( คือไม่ เป็นหนี้สินใคร ) และขณะเดียวกันต้องรู้จักค่าของเงิน ต้องรู้ว่าอะไรควรใช้ และอะไรไม่ควรใช้ คือไม่ใช่คนขี้เหนียว แต่ก็ไม่ใช่คนสุรุ่ยสุร่าย ๑๗. ไม่เป็นที่รังเกียจของสังคมและของคนทั้งหลาย ๑๘. มีคนนิยมรักใคร่และเคารพนับถือ ๑๙. เป็นคนมีศีลธรรมดี ๒๐. ไม่เป็นคนเจ้าชู้ชนิดพร่าผู้หญิง ๒๑. ไม่เป็นนักพนัน ๒๒. ไม่เป็นคนกินเหล้าเมาหยำเปครองสติไม่ได้ และกินจนติดเป็นนิสัย ๒๓. เป็นคนมีสามัคคีธรรม ๒๔. เป็นคนยุติธรรมและซื่อตรง ๒๕. เป็นคนหนักแน่นและเยือกเย็น ๒๖. ไม่เป็นคนหูเบาเชื่อคนง่าย ๒๗. ไม่เป็นคนโอ้อวด ( คือ ไม่อวดรู้ อวดฉลาด อวดมั่งอวดมี ฯลฯ ) ๒๘. ไม่เป็นคนปากบอนชอบยุแหย่และส่อเสียด ๒๙. ไม่เป็นคนเกะกะเกเรมีนิสัยพาล ๓๐. เป็นคนกล้ารับผิดชอบ และกล้ารับผิดเมื่อตนผิด ทั้ง ๓๐ ข้อนี้ เป็นคุณสมบัติของเพื่อนที่ดีที่ควรคบไว้เป็นเพื่อนแท้ได้ เพราะเพื่อนประเภทนี้เรียกได้ว่าเป็นเพื่อนตายย่อมหาได้ยาก การคบเพื่อนเป็นของสำคัญมาก เพราะเพื่อนคือสิ่งแวดล้อม ถ้าเราคบคนดีเขาก็ชักนำให้เราทำในสิ่งที่ดี แต่ถ้าเราคบคนไม่ดี เราก็อาจถูกเขาชักจูงให้คิกและให้ทำในสิ่งที่ไม่ดี ดังสุภาษิตโบราณของเราที่มีว่า “ คบคนพาล ๆ พาไปหาผิด คบบัณฑิต ๆ พาไปหาผล” นั่นเอง October 11 สอบไปเสดไปสอบ มายะบายสะหน่อย สอบไปสองตัว มีตะตัวเงงๆ ตัวแรกจานบอกข้อสอบมาแปลกๆนะ หาคำตอบก้อไม่เจอ อยากบอกจริงๆว่า กูเรียนกะจานนี้ไม่รู้เรื่อง กุจะไม่เรียนกับแม้งอีกล่ะ จานไรวะสอนก้องงๆ ทำข้อสอบวิชา HR ไปโอ้ย จอร์จมันเหนื่อยมาเลย อะฮา... เขียนมันไม่เสดออกแม๊งเลย เย้ยเย้ย มาสอบอีกทีวันนี้ โอ้ย โย้ย โย้ย ไอ้สามข้อแรกก้อได้อะนะ กะว่าถ้าข้อสอบมาแนวนี้กะท็อปแม๊งเลย อิอิ...ขี้คุย มาข้อสี่อ่าดิ คำนวนไม่เปงไรเราเรียนสายคณิตมา สบายๆ(ติด0ตั้งแต่เทอมแรก) ข้อสอบมันยังไงๆอยู่ อ่านทวนไปสี่รอบเห็นจะได้ มันยังงงอยู่ดี ที่สำคัญ ไอ้คำว่า "จุดคุ้มทุน"มันแปลว่าไรวะ ตัดสินจัยไปเลยผิดแน่ๆข้อนี้ แต่จอร์จ เหมือนฟ้าหลังฝน เพื่อนออกมาพูดเรื่องสอบกูมาถูกทางวะ ไอ้เพื่อนมันก้อมั่นใจด้วยนะ เราก้อมั่นใจมัน ชัวร์ ไอ้อีกคนออกมามันไม่มาแนวนี้วะ คนละคำตอบเลย กรำละ ลงมาเจอเลย อีคนออกข้อสอบ คำตอบอยู่ไหนๆอยากฮู้ ตรงหน้าเลยดูไม่นานข้อแรกกูว่าถูกนะ ละไอ้ข้อสองมันผิดนะ ทีเนี่ยผิดไปตามกัน- อีกสองข้อที่เหลือ จานบอกก้อคงโดนคำถามลอกละ ตูคิดในใจละตั้งคำถามมาไมเนี่ยแบบเนี่ย จำคำนี้ไว้เลย "จุดค้มทุน" ตอนแรกคิดว่า ฟ้าหลังฝน ตอนนี้โดนฟ้าผ่าไปละ สาก สาก October 07 ใกล้สอบ อีกแย้ววววไม่ได้อัฟตั้งนานน้าน ก็มันขี้เกียจ...แต่ก้อเข้ามาดูบ่อยอยู่นะ พอดีวันนี้ไม่มีไรทำ ทั้งๆที่วันจันจะสอบอยู่แล้ว ก้อมันอ่านไม่รู้เรื่อง ไม่เข้าสมองตูเลย อ่านกี่รอบๆ ก้ออยู่ที่เดิม...เปิดคอมเล่นดูสเปส ก้อเลยได้มาทำเนี่ย เพื่อนๆที่ร้อยเอ็ด...คิดถึงมึงวะ กะว่าเนี่ยตูสอบเสดจะกลับบ้านสักหน่อย ไม่ได้กลับมา สามเดือนแล้ว ที่สำคัญตังกุหมดไปตั้งแต่เมื่อวานนี้วะ ตูจะอยู่ได้มัยเนี้ย... เหลืออยู่ห้าร้อยถึงสิ้นเดือน กรำเก่ามาทวง ใครมีเสนอหน้ามาให้ตูยืมหน่อยดิ ตูว่าเงียบแน่ ว่าแล้ววตูว่าจะกลับสักวันที่ สิบแปด ถ้าไม่ติดไรนะโว้ย นัดกันเลย เที่ยวสิวะ ก้อแม้ง...ส้มมันไม่กลับ ฮาฮาฮา เจอกัน ไม่เมาไม่กลับใครหลับกุแตะ แต่กุกลับใครแตะกูต่อย ถ้าใครได้อ่านที่อยู่ร้อยเอ็ด อย่าลืมนะ เพื่อน...กุรักมึงวะ อิอิ...แอบแทงข้างหลัง September 11 สิ่งที่ผู้ชายควรรู้
August 14 แม่วันแม่...ปีนี้
มันก้อเป็นวันๆหนึ่ง
ที่เราเองคิดเสมอว่าก้อเป็นเพียง
วันที่เราต้องแสดงความรัก
แต่เราคิดอยู่...ไม่ใช่สิ
มันเป็นความรู้สึกต่างหากว่าเรารักท่านทุกวัน
เพียงแต่เราไม่ได้แสดงออกเท่านั้น
ปีก่อนคิดคำพูดว่าเราจะบอกแม่เรายังไงดี
สุดท้ายได้คำที่ไม่ได้คิดมาก
แต่มันออกมาจากปากโดยเราไม่ได้ตั้งใจ
เชื่อมัยว่าเราบอกท่านว่า
อยากให้แม่เรารักพวกลูกน้อยลง
เอาความรักของท่านที่รักพวกเราไปรักตัวเองให้มากขึ้น
เราก้อพูดดีๆกับเค้าได้...อิอิ (ต่อ)
ปีนี้ไม่รู้อะไรโดนจัย
เชื่อมัยว่าเราคิดกลัวมากเหลือเกิน
ว่าวันหนึ่งหากไม่มีท่าน วันหนึ่งหากเราไม่อยู่
วันหนึ่งที่ทุกคนกลัว...แต่กับต้องเจอกับทุกคน
ปีที่ผ่านมาเราเทลาะกับแม่เรามากจนทำให้เรารู้สึกผิด
ทั้งๆที่เราก้อรู้ว่า
ที่เราเทลาะกับแม่เราท่านเองก้อคง
ไม่คิดโกรธ...เกลียด
เราเลย
ปีนี้เราเลยตัดสินจัยที่เรา
จะกราบขอโทษท่าน...เชื่อมัยคำที่เราคิดไว้
มันเป็นอะไรที่เราคิดไว้นานแล้วว่า
สักวันเราจะกราบขอโทษท่าน
แต่เชื่อสิหากว่าทุกคนได้แต่คิด...
อย่าลืมนะว่าอนาคตมันจะเป็นอย่างไงไม่มีใครรู้
อยากให้ทุกคนคิดอะไรก้อให้รีบทำสะ
ก้อที่เวลามันจะดึงเอาคนที่เรารักที่สุดไป
อย่างน้อยเราก้อเป็นคนหนึ่งแล้วนะ
ที่เราทำในสิ่งที่เราคิด ก่อนที่มันอาจจะสายเกินไป
คงจะได้อะไรบ้างนะ...
=- คงไม่มีใครดีเท่าแม่เรา -=
June 05 เวลาเวลาที่ผ่าน
เคยมีคนบอกว่าเวลาที่มันเดินหน้า
ไปทุกๆวัน...มันไม่สามารถที่จะ
ย้อนเวลากลับไปทำสิ่งที่เราทำผิดไปเพื่อแก้ไข
สิ่งบางอย่างที่มันเป็นสิ่งที่ร้ายแรงกับชีวิตเรา
เราเคยทำอะไรบางอย่างที่มันเป็นสิ่งที่เตือนใจเราเสมอว่า
เราได้ตัดสินใจทำมันลงไป...อาจจะจากอารมณ์
ที่ตัดสินใจทำมันไปแล้ว
และมันก้อเป็นตาบาป...ที่เราคิดว่าเราทำลงไปกับคนที่เรารัก
สิ่งที่ร้ายแรงที่เกิดขึ้นกับเรากี่ครั้งๆ
มันทำร้ายความรู้สึกทั้งเราและคนที่เรารัก
และสิ่งที่มันทำร้ายความรู้สึกของเรา...มันได้กลับมา
เราต้องรับกับความรู้สึกนี้ด้วยเหตุที่เราไม่ได้กระทำมันเลย
เราไม่เข้าใจจริงๆว่าสิ่งที่เราเคยคิดว่ามันคงจะไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว
ยังกลับมาทำให้เรา...จะตายอยู่แล้ว
ความรู้สึกครั้งนี้เราสัญญากับตัวเองแล้วว่า
จะไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก
แต่ทหากมันเกิดขึ้นอีกเราคงจะอยู่ไม่ได้อีกแล้ว
มันคงเป็นครั้งสุดท้าย
และเราสัญญาว่าจะดูแลคนที่เรารักให้ดีที่สุด
สุดท้าย...ขอเตือนเพื่อนๆทุกคนว่าสิ่งที่เราไม่คาดคิด
สิ่งที่เราไม่เคยคิดว่าจะเกิด...ด้วยความโง่เคร่า
อยากให้ทุกคนอยู่ในความไม่ประมาณ
เพราะสิ่งที่มันเกิดขึ้นกับเรามันเป็นสิ่งที่เราไม่เคยคิดว่าจะเกิดกับเราเหมือนกัน
เสียใจจนวันตายที่เราไม่ได้ทำในสิ่งที่ควรจะทำ
เตือนด้วยความรู้สึกเป็นห่วง May 03 ก่อนสอบจะทำได้ไหม
พรุ่งนี้ก้อสอบ
วิชานี้ยากมากสำหรับเรา...
ก้อเรียนไม่เข้าใจ ไม่รู้ว่าทำไมไม่เหมือนวิชาอื่น
ทั้งๆที่วิชาอื่นก้อไม่เห็นสนใจเลย
สงสัยมันจะไม่เข้ากันกับเรา
เมื่อวานนี้ไปกินเหล้ามา....ก้อเพื่อนมันมาจากร้อยเอ็ด
ไม่ไปกรูถูกด่าแน่ๆ
เมาเหมือนเดิม...แต่ไม่เห็นชอบเลย
ไม่รู้ทำไมวะ...ไม่ค่อยนุก
สงสัยไม่ได้อ่านหนังสือ...เป็นห่วงมั้ง
บอลก้อจะดู รีบกลับบ้านดีกว่า
ตี 1 นั่งรถตู้ครับ
มีคนมันไม่ยอมให้เรานั่งTaxi เปลื้อง
กลับมานั่งรถคนเดียว...เหงา
พอแป๊ป มาล่ะเกือบเต็ม
มานั่งข้างเราด้วย...อึ่มๆ
 พอจะลงๆเกินป้ายคร๊าบ...พี่น้อง
เดินกลับมาป้าย 1 เหนื่อยจริง ไม่รู้ใจลอยไร อิอิ
นั่งวินเข้าห้องแม้ง บอลเตะไป5 นาที
เชียร์ผีแดง...ขาดใจ
โดนไปสะอย่างนั้น...แพ้
ไม่อย่างพูดถึง
นอนกว่าจะตื่น บ่าย 3
จะอ่านหนังสือไหมนี้...กำ
อ่านไปแป๊ปก้อขี้เกียด...ไปทำข้าวกินดีก่า
ทำสเปสแล้วจะไปอ่านแล้วคร๊าบบบบ
เป็นกำลังใจกันด้วยนะครับ
เพื่อชีวิตที่ดี
May 02 สิ้นเดือนนิสัย
ทำไงดีครับเราชอบกิน
บลูเบอร์รี่ เลยเกิน
จะสอบอยู่แล้ว...ยังไม่เห็นจะกะตือรือร้น
เดี๋ยวก้อเล่นเกมเดี๋ยวก้อออนเอ็ม
วันนี้อ่านหนังสือไม่จบ..หิว
สิ้นเดือนตังหมด...คิดถึงแม่ทันที
โทรหาแม่ดีก่า...ฉันโทรมาจะบอกว่า...โอนตัง
แม่บอกว่า...โทรมาอีกแหละ
ก้อมันสิ้นเดือน
ฝนตกไม่สนวะ...ไปเซ็นทรัล
เห็นไรก้ออยากกิน...ไปจบที่แบล็คแคนยอร์น
กินข้าวมะกันไป...อิ่ม
ปวดขี้ขึ้นมา
ห้องน้ำเต็มที่เต็มนะขี้
ไปชั้นสองก้อได้
กลับห้องอ่านหนงัสือแป๊ป...ขี่เกียดแล้ว
ทำสเปสดีก่า
จบ....อย่าว่ากันนะไม่รู้จะเขียนไร
เดี๋ยวมีไรจะบอก ติดตามละ
May 01 สิ่งที่ทุกคนต้องเจอหากวันไหน...นั้นเราคิดว่าเราเจอสิ่งที่เราต้องการ
เราและใครคนนั้นจะรู้หรือไม่
มันคงไม่เป็นสิ่งสำคัญไปกว่าส่งที่เราเองคิดว่าเราตัดสิ่งใจแล้ว
สิ่งที่เราตัดสิ่งใจลงไปมันคงต้องวัดกัน
ระหว่างสิ่งที่เราจะเจอต่อไปกับสิ่งที่เราต้องการความสุขกับสิ่งนั้น
คุณ...ผม...ใคร..
ก้อพร้อมไม่ใช่หรอที่จะต้องเตรียมตัวที่จะพบกับมัน
มันคงไม่ใช่ปัญหาที่จะทำให้คนเราต้องเป็นทุกข์ทรมารสักแต่ไหน
เราเชื่อนะว่าทุกคนจะผ่านมันไปได้
และเราเชื่ออย่ามากว่าเราทำได้
สู้ต่อไปนะทุกคน!!!  =-นะวันที่เราจะรู้คุณค่า-=ทำไมเราเปนอย่างนี้
ไม่รู้เมื่อไรเราจะเข้าจัยในความเปนจริง
ทำไมนะถึงต้องการนู้นต้องการนี้อยู่เลย...เปนอยู่นาน
เปนคนไม่รู้จักพอจริงหรอ.....
ก้อรู้ว่าแม่หาเงินมายาก...ลำบากอีก
รู้ก้อรู้-=เคยทำงานกับแม่ตั้งนาน(เปนปีๆ)
ก้อเพราะไม่ยอมเรียน
ตื่นก้อเช้า...นอนก้อดึก
แต่ก้อไม่สนมันอีก...ก้อคิดแต่ว่าก้อเหนื่อยที่จะหามา
แล้วทำไมจะใช้ไม่ได้
กำ...จริงๆ
เมื่อวานไปซื้อกระเป๋ามา QuikSilver
แพง...แต่มันอยากได้(40$)
ก้อจะใช้ให้คุ้ม(ให้ได้)
เคยคิดว่าเราจะหาเงินให้แม่ใช้บ้าง
แต่ก้อยังไม่ถึงเวลาแหละนะ
แต่ก้อสัญญากับตัวเองว่าจะทำให้ได้
ไม่รู้ตอนนี้...คิดถึงแม่มากเลย
อยากกลับบ้านจะได้กินอะไรอร่อยๆ
ต้องเปลี่ยนนิสัยให้ได้
ไม่ได้ทำเพื่อใครทำเพื่อตัวเอง
ยังงัยๆก้อรักม้ามากที่สู้ดดดดดดดด
=-ได้ระบายละ-=
ขอบคุณนะถ้าอ่านจนจบ
อยากบอกทุกคนเลยว่า
ไม่มีใครดีเท่า พ่อ-แม่
 ของเรา |
|
|
